این سبک عواطف و احساسات درونی هنرمند را نشان‌می‌دهد. درواقع هدف نشان دادن ترس‌، نفرت، عشق و اضطراب هنرمند در نقاشی‌هایش است.

در این سبک هنرمند هیجانات خود را از طریق خطوط کج و معوج و زمخت و رنگ‌های تند نشان می‌دهد.

اکسپرسیونیسم از نقاشی‌های اگوست اروه شروع شد. در ایران مکتب تبریز را اکسپرسیونیسم هنر ایران می‌دانند.

نقاشی جیغ ادوارد مونک و نقاشی‌های جیمز انسور نمونه‌هایی از سبک اکسپرسیونیسم هستند.

امیل نولده نقاشی‌هایی با رنگ‌های قرمز‌پررنگ و زرد درخشنده می‌کشید که اگر این رنگ‌ها را از نقاشی‌هایش حذف کنیم، هنر او تاریک و محزون می‌شود.

او از بزرگ‌ترین نقاشان آبرنگ است.

ژرژ روئو در نقاشی‌هایش از شکل‌های زمخت، رنگ‌های تیره و تند، خطوط سیاه و چهره‌های سرد و عبوس استفاده می‌کرد در جهت اینکه تلخ‌کامی‌هایش را نشان دهد.